Blogg
30.9.2008
auli get ég verið
Ó hve létt er þitt skóhljóð
ó hve lengi ég beið þín,
það er vorhret á glugga
napur vindur sem hvín,
en ég veit eina stjörnu,
eina stjörnu sem skín,
og nú loks ertu komin
þú ert komin til mín.
Það eru erfiðir tímar,
það er atvinnuþref,
ég hef ekkert að bjóða,
ekki ögn sem ég gef,
nema von mína og líf mitt
hvort ég vaki eða sef,
þetta eitt sem þú gafst mér
það er allt sem ég hef.
En í kvöld lýkur vetri
sérhvers vinnandi manns
og á morgun skín maísól
það er maísólin hans
það er maísólin okkar,
okkar einingarbands,
fyrir þér ber ég fána
þessa framtíðarlands
Smá hvíld frá blessuðum lærdómnum. Er ískalt og komin með hundleið á líffræði. Dýrka þetta lag í tætlur.
Gat um daginn sett myndir frá síma í tölvuna, og myndin hér að ofan er af henni Halldóru gellu sem ég var að passa um daginn.
Nóg í bili. Ætla að lesa aðeins meira áður en in plain sight byrjar eftir hálftíma.
Staðreynd; það þurfti yfirleitt bara að syngja Maístjörnuna til að svæfa mig þegar ég var lítil.
- Erna
p.s. þegar ég var að fara að vista færsluna settist fiðrildi á hendina á mér, inni í herbergi, það er örugglega að reyna að forðast kuldann eins og ég.
25.9.2008
mhm
Ég er að hugsa um að verða tík.
Við Sigrún vorum að tala um það í gær að maður svarar aldrei fyrir sig ef e-r er með kjaft við mann. Í mínu tilfelli þá annað hvort þori ég því ekki, eða að ég verð bara svo hissa að e-r skuli geta látið svona að ég verð bara orðlaus. Ég er ekki að segja að ég lifi í veröld þar sem allir eru vinir og ég svífi um á bleiku skýi umhverfis regnbogann, alls ekki. En þegar fólk er með dónaskap við mig (sem ég þekki ekki) þá svara ég aldrei fyrir mig og segi því að hoppa upp í óæðri endann á sér. Ég veit heldur aldrei hvernig fólk eigi eftir að bregðast við, hvort það eigi eftir að fara að öskra á mann eða hvað.
En nú verður breyting á.
Núna ætla ég hiklaust að svara fyrir mig ef fólk er með dónaskap og frekju, ojá.
Hlakkar ykkur ekki bara til? :)
-Erna
25.9.2008
fokkinei
Það hefur verið til siðs á þessu heimili að vakna fyrir klukkan 9, þótt það megi sofa út, svo ég ákvað í dag að sofa alveg þangað til að ég myndi vakna. Þá meina ég að stilla enga klukku. Og ég vaknaði ekki fyrr en 10:50. Það er met síðan ég flutti suður sem er fyrir rúmum mánuði síðan. Úff þetta er fljótt að líða.
Við Sigrúnu tókum rúnt í kveld. Það var fkn æði! Ég skemmti mér allavega, ha :). Við spjölluðum, og hlógum, og hlógum, og spjölluðum. Villtumst upp í árbæ, og breiðholt, og næstum í Kópavoginn líka. Jább.
Mig langar á djammið um helgina.
En ég ætla að segja þetta gott í bili, ég er alveg að míga á mig.
-love
17.9.2008
That girl is so dangerous
Ég var líka svo óskaplega dugleg í morgun. Þar sem ég er ekkert í skólanum á miðvikudögum (er ekki annars miðvikudagur í dag?) þá fer sá dagur algjörlega í það að læra. Ég ákvað samt að taka daginn snemma og fór út að hlaupa. Ojá, það var gott! Spurning um að gera þetta bara að daglegri rútínu.
Steinar er svo líka að hætta að reykja. Jább, þetta er heilagur sannleikur. Og hefur hann skipað mig sem sérstakan verkstjóra yfir þessu missioni. Þannig að í hvert sinn sem honum langar í sígó þá þarf hann að spyrja mig um leyfi. Og svo er ég svo ströng að hann má ekki hafa sígaretturnar með í vinnuna. Of ströng kannski? Vonandi bara að þetta takist því ég veit ekki hve oft ég hef heyrt; æjj nú verð ég að fara að hætta.
Ég ætla að reyna að taka myndir af íbúðinni og setja hér inn bráðlega svo að vinir og vandamenn fyrir austan og norðan sem komast ekki í heimsókn geti séð þetta. Mig vantar bara batterí.
One tree hill bíður og svo lærdómur þannig að ég segi þetta gott í bili.
- Erna
Myndin er stolin frá Agnesi vinkonu; http://flickr.com/photos/agnesklara
3.9.2008
Efnafræði hvað?
Ég verð alltaf ánægðari og ánægðari með litlu, krúttlegu íbúðina mína. Ég á samt eftir að mála stofuna og eldhúsið en það á að gerast um helgina, hef ekki haft tíma fyrir það enda skólinn að byrja og svona. Ég flyt svo inn á föstudaginn, og eftir það er ykkur velkomið að kíkja í kaffi, ha.
Innblásturinn sem ég fékk áðan til að blogga þegar ég settist við tölvuna er alveg horfinn, en mig langaði alveg agalega mikið til að blogga skemmtileg og hnyttið blogg en útkoman varð svona flöt og taktlaus. Ég er algjörlega dottin úr blogggírnum sem ég var í hér einu sinni, ætli það sé til einhver bloggmeðferð til að hjálpa fólki aftur á rétta sporið? Endilega látið mig vita ef svo er. Ég ætti kannski bara að fara að lifa meira spennandi lífi. Whatever.
Hringið í mig ef þið villist í bæinn, eða leiðist alveg óskaplega mikið - ég verð bara hér.
Silja, mig langar í svona myndaflipp aftur!
Erna
